Το εκχύλισμα του καρπού του, χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες από τους παραδοσιακούς θεραπευτές στην Κίνα και στην Ινδία ως μια φυσική θεραπεία για τον διαβήτη.Το πικρό πεπόνι που μοιάζει περισσότερο με ανώμαλο αγγούρι αφού έχει έντονα εξογκώματα, είναι πλούσιο στο πολυπεπτίδιο Ρ που μειώνει το σάκχαρο του αίματος, ενώ περιέχει και το συστατικό charantia που αυξάνει τη σύνθεση γλυκογόνου και τη πρόσληψη γλυκόζης από τους ιστούς των μυών του ήπατος και του λιπώδους ιστού. Αυτές οι δύο ουσίες μειώνουν το σάκχαρο του αίματος σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Είναι άφθονο σε μαγνήσιο, μαγγάνιο, φυτικές ίνες, βιταμίνες b1, b2, b3 και c, φολικό οξύ, ψευδάργυρο και φώσφορο. Περιέχει δύο φορές περισσότερο Β καροτίνη από το μπρόκολο, είναι πλούσιο σε σίδηρο και περιέχει διπλάσια ποσότητα καλίου από τις μπανάνες και δύο φορές περισσότερο ασβέστιο από το σπανάκι.Η Ratna Ray καθηγήτρια στο τμήμα παθολογίας στο Sant-Louis University δήλωσε ότι η ίδια χρησιμοποιεί το πικρό πεπόνι. Αποφάσισε δε να ερευνήσει τις επιπτώσεις που είχε στην υγεία το εκχύλισμα του πεπονιού, αφού άλλοι προηγούμενοι ερευνητές ανακάλυψαν ότι μπορεί να μειώσει το σάκχαρο του αίματος. Από τις έρευνες αυτές διαπίστωσε ότι το λαχανικό αυτό είναι ένας ισχυρός αναστολέας στην ανάπτυξη καρκίνου του μαστού.Θεωρείται μια πολύ καλή θεραπεία για τον καρκίνο του παγκρέατος, για θεραπεία της υπέρτασης, του άσματος και για προβλήματα στο στομάχι. Χρησιμοποιήσαμε το χυμό και αποδείξαμε ότι επηρεάζει το μεταβολικό μονοπάτι της γλυκόζης περιορίζοντας την ενέργεια και σκοτώνοντας τα καρκινικά κύτταρα του παγκρέατος δήλωσε ο Rayesh Agarwal PhD συνεπικεφαλής του προγράμματος του οποίου οι έρευνες συνεχίζονται.Η Momordica Charantia είναι τροπικό αναρριχώμενο φυτό της οικογένειας Cucurbitaceae που καλλιεργείται ευρέως στην Ασία, Αφρική, Καραϊβική για τα βρώσιμα φρούτα του που συγκαταλέγονται στα πιο πικρά γνωστά φρούτα.Η Μομορντίκα είναι μια ποώδη αναρριχώμενη κληματίδα που φτάνει σε ύψος τα 5 μέτρα. Φύλλα πράσινα τριχωτά, είδος μονόοικο ανθίζει Ιούνιο-Ιούλιο και ο καρπός ωριμάζει Οκτώβριο-Νοέμβριο. Ο καρπός είναι το φάρμακο και αξίζει ιδιαίτερης περιγραφής. Πράσινος κατ’ αρχάς, καθώς ωριμάζει γίνεται κίτρινος και αργότερα πορτοκαλί, εξωτερικά γεμάτος με εξογκώματα σαν κρεατοελιές και εσωτερικά μαλακός κόκκινος πολτός με σκούρους σπόρους.Ο καρπός τρώγεται συνήθως πράσινος ή καθώς ξεκινάει να γίνεται κίτρινος και σ’αυτό το στάδιο η σάρκα του είναι τραγανή και υδαρής στην υφή παρόμοια του αγγουριού αλλά πιο στυφή και η εξωτερική φλούδα του είναι λεπτή και φαγώσιμη. Σπόροι και ψίχα έχουν άσπρο χρώμα όταν το φρούτο είναι άγουρο και μπορούν να αφαιρεθούν πριν το μαγείρεμα αν και δεν έχουν πικρή γεύση. Ένα γκουρμέ πιάτο είναι ελαφρώς τηγανισμένη με αυγά ομελέτα ή γαρίδες με μαύρα φασόλια.Καθώς ο καρπός ωριμάζει η σάρκα και ο φλοιός του γίνονται πιο σκληρές πιο πικρές και πολύ δυσάρεστες να φαγωθούν, αλλά η ψίχα γίνεται πιο γλυκιά και έντονα κόκκινη. Σ’ αυτή τη φάση μπορεί να καταναλωθεί άψητη βουτηγμένη σε πάστα γαρίδων και αποτελεί ακόμα δημοφιλές συστατικό σε διάφορες σαλάτες της νοτιοανατολικής Ασίας, συγκεντρώνοντας την προσοχή προχωρημένων ουρανίσκων, συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου αφού ελέγχει τον διαβήτη.
Σε πλήρη ωρίμανση ο καρπός γίνεται πορτοκαλί και μαλακός και διαχωρίζεται σε τμήματα τα οποία συστρέφονται δραματικά σε μια προσπάθεια να εκθέσουν τους σπόρους που καλύπτονται από έντονο κόκκινο πολτό.
Η κατανάλωση χυμού από πικρό πεπόνι ενισχύει τα επίπεδα αντοχής και πρέπει να λαμβάνεται με άδειο στομάχι το πρωί, ενώ οι αλεσμένοι σπόροι του χρησιμοποιούνται για αφεψήματα. Στο εμπόριο κυκλοφορεί σε κάψουλες. Για τη χρήση του συμβουλευτείτε και τους ειδικούς επιστήμονες.
Ο γείτονας μου Λάζος Λούκας το καλλιεργεί στον κήπο του και δίνει σ’ όποιον του ζητήσει ώριμους καρπούς. Το χρησιμοποιεί ως βάλσαμο στις πληγές και για στομαχικές διαταραχές, το ίδιο και ο φίλος Νίκος Καρδάκος σε μίξη όμως χυμού με ηλιέλαιο.
Καλό βότανο και καλό φάρμακο, είναι αυτό που σε γιατρεύει.
tatassos@yahoo.gr
