Γράφει ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ
Αποτελεί κοινή γνώση και συνείδηση ότι από την δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους και μέχρι την σύγχρονη εποχή, οι μηχανισμοί πολιτικής εξουσίας επιδιώκουν με κάθε τρόπο να κρατούν τη κοινωνία σε κατάσταση αποδιοργάνωσης και υποτέλειας.
Ισχυροί και αποτελεσματικοί τρόποι άμυνας της δημοκρατίας και υποστήριξης του πολίτη απέναντι στην όποια αυθαιρεσία της εξουσίας, πρακτικά δεν υφίστανται και ο λαός παραμένει παθητικός θεατής των γεγονότων και των καταστάσεων που προκαλούνται και εξελίσσονται ερήμην του.
Ο εγγύτερος προς τον πολίτη πολιτειακός θεσμός που είναι η Αυτοδιοίκηση, παραμένει αναποτελεσματικός ακόμα και για την εκπλήρωση στοιχειωδών υποχρεώσεών του απέναντι των τοπικών κοινωνιών, όπως είναι η καθαριότητα, η ποιότητα ζωής, η απορρόφηση κονδυλίων συντήρησης υποδομών κλπ.
Και αυτό όταν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η Αυτοδιοίκηση αποτελεί κυρίαρχο στρατηγικό παράγοντα και συντελεστή ανάπτυξης.
Στις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες η Αυτοδιοίκηση συμμετέχει δυναμικά στην οργάνωση του κράτους, ενισχύοντας τις περιφερειακές δομές και ενδυναμώνοντας την δημοκρατία.
Η διαρκής υποτιμητική για την χώρα μας σύγκριση, εξωτερικεύει την γενικότερη απαίτηση των πολιτών για πραγματική αποκέντρωση και αυτοδιαχείριση.
Η αιτούμενη αυτοδιαχείριση για να έχει ουσία και περιεχόμενο, επιβάλλεται να ενισχυθεί με σαφή θεσμοθέτηση των λειτουργιών συλλογικής ευθύνης και των διαδικασιών αντικειμενικής στελέχωσης, που να στηρίζεται στο όραμα, στην γνώση, στην δημιουργικότητα, στην εργατικότητα, στο ήθος, στην δικαιοσύνη και στην συνέπεια.
Αποτελεί γενικότερη πεποίθηση, ότι η θεσμική ανασυγκρότηση της κοινωνίας, συνδέεται με την δυνατότητα συμμετοχής των πολιτών στον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό και την υλοποίηση της αναπτυξιακής διαδικασίας.
Μόνο αυτή η διαδικασία έχει τη δυνατότητα να βγάλει την περιφέρεια από την στασιμότητα και να αναβαθμίσει ουσιαστικά την ζωή των πολιτών. Αυτή η εξέλιξη άλλωστε επιτάσσεται και από την συμμετοχή της χώρας στη ευρωπαϊκή πραγματικότητα.
Ο θεσμός της Αυτοδιοίκησης όπως διαμορφώθηκε με το σχέδιο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» έπρεπε να θεμελιωθεί στις αρχές της Αποκέντρωσης, της Συμμετοχικής Δημοκρατίας, της Διαφάνειας, της Αλληλεγγύης και της Αποτελεσματικότητας.
Ατυχώς όμως μετά από τα χρόνια καταγραφής που παρήλθαν, αποδεικνύεται ότι το μόνο που επιτεύχθηκε ήταν η περαιτέρω συρρίκνωση του θεσμού της Αυτοδιοίκησης και η αποδυνάμωση των τοπικών κοινωνιών.
Η κεντρική εξουσία δέσμια της πελατειακής αντίληψης που χαρακτηρίζει την διαχρονική συμπεριφορά της, αρνήθηκε συστηματικά να εκχωρήσει αρμοδιότητες και πόρους στην αυτοδιοίκηση, που θα δικαίωναν την θεσμοθέτηση του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ».
Αυτή η συστηματική άρνηση είχε σαν αποτέλεσμα να χαθεί η ιστορική ευκαιρία του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» για την περιφερειακή ανάπτυξη, την αποκέντρωση και την αυτοδιοίκηση, πριν την κορύφωση της γενικευμένης οικονομικής κρίσης.
Είναι δε απορίας άξια η προσφάτως δημοσιοποιηθείσα κυβερνητική πρόθεση να αφαιρεθούν περαιτέρω διοικητικές αρμοδιότητες από τις αυτοδιοικήσεις, με τον διορισμό κυβερνητικών προϊσταμένων στις αυτοδιοικητικές υπηρεσίες.
Κατ ουσία επιβεβαιώνεται η πρόθεση αντικατάστασης του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» με ένα άλλο σαφέστατα πιο συγκεντρωτικό και συνολικά προσδιοριζόμενο από την κεντρική εξουσία σύστημα περιφερικής διοίκησης, το οποίο κατ επίφαση θα λέγεται «αυτοδιοίκηση».
Σε ένα διεθνές περιβάλλον που κυριαρχεί η πληροφόρηση και η ηλεκτρονική διαχείριση, οι σύγχρονοι αυτοδιοικητικοί οργανισμοί μπορούν να αποδώσουν αποτελεσματικά, με την θεσμοθέτηση ενός δίκαιου, αξιοκρατικού, δημοκρατικού και αποτελεσματικού συστήματος διοίκησης, ικανού να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών.
Η σημερινή εποχή, επιτάσσει να μετουσιωθεί σε πράξη το όραμα, για μια πραγματική αποκεντρωμένη αυτοδιοίκηση.
Η κεντρική εξουσία επιβάλλεται να περιοριστεί στις δικές της αποκλειστικές αρμοδιότητες.
Ο τόπος διαθέτει μοναδικής αξίας ανθρώπινο δυναμικό και ενδοχώρα ανεκτίμητου πλούτου, που η ανάδειξη και αξιοποίηση τους δεν θα συντελεστεί ποτέ, χωρίς την πραγματικά αποκεντρωμένη αυτοδιοίκηση.
