Συνέντευξη:
Σοφία Γκαγκούση
Ο Μητροπολίτης Κένυας Μακάριος Τηλλυρίδης είναι από τους επισκόπους που επισκέπτονται συχνά τη Βέροια με την οποία διατηρεί μια ειλικρινή φιλία.
Με τον Μητροπολίτη Παντελεήμονα γνωρίζεται από τον καιρό που βρισκόταν και οι δύο στην Αγγλία. Έχει έρθει πολλές φορές στα Παύλεια και με προτροπή του κ. Παντελεήμονα εξέδωσε το βιβλίο του «Μαρτυρίες ζωής» από την Ιεραποστολή στην Κένυα. Τον συναντήσαμε το απόγευμα της Δευτέρας, λίγο πριν την έναρξη της εκδήλωσης για την παρουσίαση του βιβλίου του και την ομιλία στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης.
«Τα τελευταία 40 χρόνια βρίσκομαι στην Αφρικανική Ήπειρο (Κένυα, Ζιμπάμπουε, Μοζαμβίκη, Ζάμπια, Ουγκάντα, Τανζανία, Μποσουάνα, Αγκόλα κ.ά.) και έτσι έχω πολλές εμπειρίες. Ιδιαίτερα βέβαια στην Κένυα που βρίσκεται το κέντρο της Ιεραποστολής και η Πατριαρχική Σχολή «Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος ο Γ΄», καθώς και Κολλέγιο, νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, ορφανοτροφεία και 30 ιατρικά κέντρα. Έχουμε επισιτιστικά προγράμματα με τα οποία βοηθούμε τα φτωχά παιδιά που δεν έχουν ένα πιάτο ζεστό φαγητό ή δεν μπορούν να σπουδάσουν. Μ’ αυτό τον τρόπο δεν ευαγγελίζουμε μόνο τους λαούς της Αφρικής αλλά συμβάλλουμε στον τομέα της φιλανθρωπίας και ιδιαιτέρως στην εκπαίδευση.
-Π. Μακάριε, χρησιμοποιούμε ενίοτε και σκωπτικά, αλλά και κυριολεκτικά την έννοια του ιεραπόστολου. Σήμερα τί νόημα έχει η Ιεραποστολή;
Να σας πω, σήμερα δεν κάνουμε μόνο χριστιανούς, αλλά δίνουμε και μία άλλη διάσταση της εκκλησίας μέσα από το ιεραποστολικό έργο. Δηλαδή, αναγνωρίζουμε στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου, οποιουδήποτε, τον ίδιο τον Χριστό. Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι ανήκουν κι αυτοί στη μεγάλη οικογένεια που λέγεται Οικογένεια του Χριστού πάνω στη γη. Δίνουμε στους ανθρώπους να καταλάβουν ότι είναι παιδιά και εικόνα του Θεού.
-Πόσο Ελλάδα και πόσο Ορθοδοξία έχει η Ιεραποστολή;
Όλα προέρχονται από την Ελλάδα και την Κύπρο… Αν δεν ήταν αυτές οι δύο χώρες δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό το τεράστιο έργο. Τα παιδιά μας εδώ (Κένυα) μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα, ψάλλουν και τραγουδούν στα ελληνικά. Νομίζω ότι η παρουσία της Ελλάδας είναι πολύ σημαντική.
-Και η παρουσία της Ορθοδοξίας και της δυναμικής της στην Ελλάδα σήμερα;
Η Ελλάδα είναι το κέντρο. Απ’ ότι παρακολουθώ, βλέπω πως υπάρχει μεγάλη στροφή προς την Εκκλησία. Το γεγονός ότι οι νέοι, μορφωμένοι ως επί το πλείστον, στρέφονται προς την Εκκλησία είναι ένα πολύ σημαντικό και σημαίνει ότι η Εκκλησία έχει να δώσει ένα ζωντανό μήνυμα στους νέους. Γι’ αυτό υπάρχει αυτή η αγάπη και η στροφή προς της Ορθοδοξία.
-Δώστε μας μια εικόνα από την Κένυα… Πόσοι χριστιανοί υπάρχουν εκεί;
Να σας πω… Στην Κένυα έχουμε 300 ενορίες, 300 ιερείς, 3 επισκόπους και έχουμε ξεπεράσει το 1.000.000 (1 εκατ.) σε ορθόδοξους χριστιανούς, ως αποτέλεσμα της δράσης της Εκκλησίας μας εκεί.
-Εκτός από την Κένυα, πού αλλού γίνονται ιεραποστολές;
Σ’ όλες τις χώρες της Αφρικανικής ηπείρου, όπου υπάρχουν παντού επίσκοποι που εργάζονται για τη εξάπλωση της Ορθοδοξίας στέλνοντας ένα μεγάλο μήνυμα στους ανθρώπους της Οικουμένης. Ένα οικουμενικό, διαχρονικό μήνυμα, αφού η Ορθοδοξία αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους.
-Στο βιβλίο σας αναφέρεστε σε μαρτυρίες ζωής… Ποια σας συγκλόνισε περισσότερο;
Οι ιστορίες που έχουν να κάνουν με τα παιδιά που γεννιούνται δυστυχώς και δεν γνωρίζουν πατέρα. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα και εγώ, ως πνευματικός πατέρας, ζω μαζί τους το δράμα και τα τραύματά τους από το γεγονός ότι αυτά τα παιδιά δεν γνωρίζουν πώς ήρθαν στον κόσμο και ποιος είναι ο πατέρας τους… Αυτό είναι το πιο συγκλονιστικό, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε ότι μπορούμε.
-Το έργο που κάνετε εκεί, είναι να μεταφέρετε και τη γνώση. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για τα παιδιά της Κένυας;
Βλέπουμε ότι τα παιδιά που ήρθαν σε μας, πήγαν σχολείο έβγαλαν το Γυμνάσιο, πολλά από αυτά πήγαν στο Πανεπιστήμιο και σήμερα έχουν πάρει μεγάλες θέσεις μέσα στην κοινωνία. Δεν αποκλείεται να έχουμε πρόσωπα από τη δική μας Εκκλησία, στην Πολιτική. Δόξα τον Θεό, πιστεύω ότι δεν πήγαν χαμένοι οι κόποι μας. 40 χρόνια είναι ολόκληρη ζωή. Φανταστείτε ότι οι πρώτοι μου μαθητές έκαναν παιδιά και τα παιδιά τους έρχονται κι αυτά στην Εκκλησία μας… Έχω και εγγόνια δηλαδή!
