Στα τέλη Σεπτεμβρίου 2016 η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία γνωστοποίησε τα στοιχεία που αποτυπώνουν την εξέλιξη των δημογραφικών μεγεθών της χώρας. Το σύνολο των στοιχείων προέρχεται από τα ληξιαρχεία των Δήμων της επικράτειας, όπου δηλώνονται οι γεννήσεις, οι θάνατοι και οι γάμοι που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα.
Σύμφωνα λοιπόν με αυτά η μεταβολή του πληθυσμού κατά το έτος 2015, χωρίς συνυπολογισμό της μετανάστευσης, παρουσίασε αρνητική εξέλιξη με μείωση του πληθυσμού κατά 29.365 άτομα, όση και η διαφορά των θανάτων από τις γεννήσεις ζώντων. Όμοια αρνητική εικόνα παρατηρήθηκε και το 2014 όπου πάλι οι γεννήσεις υπολείπονταν των θανάτων κατά 21.592 άτομα, ενώ το 2013 η αντίστοιχη τιμή ήταν ομοίως αρνητική κατά 17.660 άτομα.
Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ την τελευταία τριετία κάθε χρόνο εξαφανίζεται από τον χάρτη μία μεσαίου μεγέθους πόλη. Αν μάλιστα ο σταδιακά αυξανόμενος ρυθμός απόκλισης των θανάτων από τις γεννήσεις συνεχίστηκε αμείωτος και το 2016 είναι προφανές ότι θα προσέγγισε τουλάχιστον τις 35.000 άτομα με τους πλέον συγκρατημένους υπολογισμούς.
Μέσα σε αυτήν την ολωσδιόλου δυσάρεστη για την επιβίωση τους Έθνος μας προοπτική, εμείς δυστυχώς επιλέγουμε να στεκόμαστε μοιραίοι και αδιάφοροι παρατηρητές τυρβάζοντας περί άλλων.
Μήπως πρέπει να γίνει μια πανεθνική εκστρατεία ; Μήπως πρέπει να συγκληθεί με πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, για να χαραχτεί μία διακομματική στρατηγική αντιμετώπισης του πλέον κρίσιμου εθνικού ζητήματος ;
Άλλωστε σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 21 παρ. 2 του Συντάγματος οι Πολύτεκνες Οικογένειες «έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος». Το χρέος αυτό καθίσταται, ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή, εξόχως επιτακτικό, ενόψει της αυτονόητης και αναμφίβολης πλέον αλήθειας ότι ένας από τους βασικούς παράγοντες που δεν έχει επέλθει στη Χώρα μας ρήξη του κοινωνικού ιστού, εξαιτίας της μακροχρόνιας, βαθειάς και επώδυνης οικονομικής κρίσης, είναι η Οικογένεια, κυρίως δε η Πολύτεκνη Οικογένεια.
Παράλληλα όμως με την προσφάτως εμφανισθείσα οικονομική κρίση, το δημογραφικό αποτελούσε ήδη από ετών ισχυρή βόμβα στα θεμέλια της Πατρίδας μας, μια βόμβα η οποία πλέον έχει εκραγεί και οι τραγικές συνέπειές της είναι έκδηλα ορατές στο Ασφαλιστικό. Δυστυχώς για όλους μας οι αριθμοί είναι αμείλικτοι, όμως ακόμη χειρότερη και εφιαλτική είναι η ίδια η πραγματικότητα. Ενώ για να υπάρξει στοιχειώδης δημογραφική αναπλήρωση του πληθυσμού απαιτείται ο δείκτης γονιμότητας ανά γυναίκα (για όλη την αναπαραγωγική ηλικία της) να κινείται άνω του 2,1 (παιδιά ανά γυναίκα), εντούτοις ο δείκτης αυτός στην Ελλάδα κινείται κάτω από τη μονάδα, περίπου κοντά στο 0,9 με σαφείς μειούμενες ακόμη περισσότερο προοπτικές.
Η πατρίδα μας σταδιακά και με γεωμετρική πρόοδο μετατρέπεται σε μία Χώρα Γερόντων. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat το 6 % του ελληνικού πληθυσμού είναι άνω των 80 ετών, ενώ το 2080 το ποσοστό αυτό αναμένεται να αυξηθεί στο 13,5 %. Αντίστοιχα στις ηλικίες άνω των 65 ετών το ποσοστό ανέρχεται στο 20,5 % και προβλέπεται να αυξηθεί στο 31 % έως το 2080 !
Η πλειονότητα των συμπολιτών μας αγνοεί τα παραπάνω δημογραφικά στοιχεία και δεν αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των στιγμών και το όλως εθνικό ζήτημα που υφίσταται. Όμως δεν υπάρχει πλέον ούτε δευτερόλεπτο για χάσιμο. Το αρμόδιο υπουργείο οφείλει να σημάνει συναγερμό, η δε Πολιτεία να χαράξει ένα στρατηγικό σχέδιο άμεσης δράσης μέσω παροχής κοινωνικών και φορολογικών κινήτρων που θα οδηγήσουν σε αύξηση των γεννήσεων. Τρόποι υπάρχουν ακόμη και σε καιρούς μνημονίων, αρκεί να υπάρχει βούληση και διάθεση.
*Δικηγόρος
Παρ’ Αρείω Πάγω
Υπ. Διδάκτωρ Νομικής Σχολής Α.Π.Θ
