Γράφει ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ
Η «καλημέρα» είναι η πιο όμορφη λέξη της ημέρας.
Είναι η λέξη την οποία ο καθένας χρησιμοποιεί ως χαιρετισμό αλλά και ως ευχή προς τον συνάνθρωπό του στο ξεκίνημα της ημέρας του.
Με το άκουσμα της «καλημέρας» τονίζεται ο έντονος κοινωνικός χαρακτήρας της λέξης, που υποδηλώνει την έξοδο από την εσωστρέφεια, την χαρά της ανθρώπινης συναναστροφής, την αξία της εγκάρδιας επικοινωνίας και την ζεστασιά της φιλικής διάθεσης.
Πάνω από όλα με την «καλημέρα» που λέγεται αυθορμήτως, υπογραμμίζεται η αναγκαία αισιοδοξία με την οποία πρέπει ο κάθε άνθρωπος να ξεκινά την ημέρα του.
Οι άνθρωποι ανέδειξαν πάρα πολύ νωρίς την αξία της λέξης αναρτώντας σε εμφανή θέση στα σπίτια τους, τους γνωστούς καθρέπτες διακοσμημένους με τα περίτεχνα παραδοσιακά μοτίβα που πλαισιώνουν την λέξη «καλημέρα» και τα φιλοτεχνημένα πρόσωπα των ωραίων γυναικών με το ονειροπόλο βλέμμα.
Είναι οι καθρέπτες με το χαρακτηριστικό όνομα «καλημέρες» που τόσα νοσταλγικά βιώματα ανακαλούν στην μνήμη.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι ελληνόφωνοι κάτοικοι της απομονωμένης περιοχής Grecia Salentina της Κάτω Ιταλίας, απεκάλεσαν την πόλη τους Καλημέρα (Calimera) δίνοντας της ως όνομα την ωραιότερη λέξη.
Την αξία της «καλημέρας» ύμνησαν και υμνούν δημιουργοί παραδοσιακών και έντεχνων αγαπημένων τραγουδιών, αλλά και η ίδια η λαϊκή θυμοσοφία με τις τόσες παροιμίες
Παρατηρείται όμως τα τελευταία χρόνια, αυτή η απλή και ταυτόχρονα ανεκτίμητης αξίας έκφραση, να περιορίζεται και σταδιακά να ακούγεται συνεχώς και λιγότερο μεταξύ των ανθρώπων.
Ο πλέον διαδεδομένος χαιρετισμός η «καλημέρα», σταδιακά τείνει να αντικατασταθεί με εκφράσεις αδιαφορίας, λύπης, ανασφάλειας, φόβου, εσωστρέφειας, αντικοινωνικότητας και απουσίας της ανθρώπινης επικοινωνίας.
Ενώ είναι πανεύκολο και απλό να ειπωθεί η πιο όμορφη λέξη της μέρας, οι άνθρωποι σαν να πλήττουν η να φοβούνται την συζήτηση, προτιμούν να περιχαρακώνονται στον εσωτερικό τους κόσμο.
Η ζοφερή καθημερινότητα και η σωβούσα κοινωνικοοικονομική κρίση με τα προβλήματα που καταδυναστεύουν την υπόσταση του καθένα, αντανακλώνται στα πρόσωπα των ανθρώπων, οι οποίοι επιλέγουν να είναι σκυθρωποί, επιφυλακτικοί και καταθλιπτικοί.
Αυτό γίνεται αντιληπτό από τον τρόπο που αυτοί βαδίζουν στον δρόμο, με το βλέμμα καθηλωμένο στο έδαφος, ενώ κάποιοι παραμιλούν.
Σε αυτές τις περιπτώσεις η αισιόδοξη, η χαρούμενη, η φιλική «καλημέρα» που δεν κοστίζει τίποτα, είναι πιό αποτελεσματική και από την ακριβότερη αντικαταθλιπτική θεραπεία.
Μεταδίδει στον συνάνθρωπο την αναγκαία θετική ενέργεια, την αισιοδοξία και τις αντοχές να ξεπεράσει με κέφι τις δυσκολίες της ημέρας που ξεκινά.
Και το κυριότερο όλων είναι οτι τα ευεργετικά αποτελέσματα της «καλημέρας», τα εισπράττουν εξ ίσου και αυτός που την δέχεται και αυτός που την απευθύνει.
Οχυρώνεται έτσι ηθικά και συναισθηματικά ο κοινωνικός ιστός απέναντι στις πολλαπλές προκλήσεις της εποχής που υπονομεύουν την ανθρώπινη συνοχή.
Και όλα αυτά με μια απλή «καλημέρα»
Την αντίληψη αυτή από πολλά χρόνια είχε ενσωματώσει στον φυσικό του ευγενικό χαρακτήρα ο Κυριάκος Ιωσηφίδης, ιδιοκτήτης του γνωστού καταστήματος νεωτερισμών «ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ», επί της οδού Κεντρικής στην Βέροια, που η επί πολλά χρόνια συνεχής λειτουργία του στον ίδιο τόπο, του προσέδωσε χαρακτηριστικά τοπωνυμίου και σημείου αναφοράς.
Ο συμπαθής Κυριάκος κάθε πρωί, μόλις έβλεπε κάποιον γνωστό να διέρχεται, εγκατέλειπε την όποια απασχόλησή του, έβγαινε από το κατάστημα και του απηύθυνε με δυνατή χαρούμενη φωνή που αντιλαλούσε σε όλα τα πέριξ της οδού Κεντρικής, την χαρακτηριστική του «καλημέρα», αποσπώντας τον από τις ζοφερές σκέψεις που τον έκαναν να περνά αδιάφορος και καταθλιπτικός.
Ο αισιόδοξος χαιρετισμός του καταστηματάρχη της «ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ», μετέδωσε σε πολλούς την συνήθεια να περνούν κάθε πρωί από την οδό Κεντρικής, έστω και εάν δεν ήταν ο δρόμος τους, για να αντλήσουν αισιοδοξία για την ημέρα που ξεκινούσε, από την «καλημέρα» του Κυριάκου.
Ο Κυριάκος Ιωσηφίδης επέλεξε να λέει εφεξής την «καλημέρα» του στο νέο στέκι του, στην Γειτονιά των Αγγέλων όπου μετακόμισε.
Και μπορεί να μη ακούγονται πια οι ευχές του Κυριάκου, στην οδό Κεντρικής στην Βέροια, αντηχούν όμως σαν ένα διαρκές μήνυμα αισιοδοξίας, για όλους όσους τον γνώρισαν, τον εκτίμησαν και διατηρούν ζωντανή την μνήμη από τις χαρούμενες και φιλικές «καλημέρες» του.
