Ήμουνα νιος και γέρασα, λένε οι αφανείς αγρότες που έχουν ροζιάσει τα χέρια τους από τα χωράφια και κάθε χρόνο βρίσκονται στο ίδιο έργο θεατές.
Οι κόποι τους να ανταμείβονται ελάχιστα και η τύχη, συνήθως, να τους δείχνει τα δόντια της και να χαμογελάει ελάχιστα πλέον.
«Δουλειά χωρίς σκεπή, δεν έχει χαΐρι» λένε κάποιοι, και αφήνουν τις ελπίδες τους στο Θεό!
Όμως πού βρίσκεται ο Ασφαλιστικός Οργανισμός των αγροτών; Και, κυρίως, πώς αντιμετωπίζει καταστάσεις καταστροφής; Μέχρι σήμερα διακρίνεται μια διγλωσία, τόσο μεταξύ ΕΛΓΑ και Υπουργείου όσο και μεταξύ διοίκησης και στελεχών του Οργανισμού. Πίσω από τα γραφεία καλά τα λένε όλοι. Πίσω από τα γραφεία ο χρόνος δεν μετράει το ίδιο, όπως μετράει μέσα στα αγροτικά νοικοκυριά.
Τα έξοδα τρέχουν και στα Κεντρικά του Υπουργείου και του ΕΛΓΑ δεν έχουν ξεκαθαρίσει ακόμα τί, πώς, πόσο, πότε και κυρίως, εάν δοθούν αποζημιώσεις από τις βροχοπτώσεις.
Από παράταση σε παράταση το θέμα, από δέσμευση σε δέσμευση και ο καιρός περνάει και οι παραγωγές καταστρέφονται και οι υποχρεώσεις αυξάνονται…
Ελλάς το μεγαλείο σου, δεν παίζεσαι με καμία κυβέρνηση!
