Γράφει ο
Παναγιώτης
Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Μπορεί ο Ιωάννης Καποδίστριας να αρνήθηκε να αναλάβει την αρχηγία της Φιλικής Εταιρείας, δέχτηκε όμως με προθυμία την πρόσκληση που του απηύθυνε ο ελληνικός λαός με το ψήφισμα της Γ’ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας στις 3 Μαρτίου 1827 να αναλάβει το αξίωμα του Κυβερνήτη της Ελλάδος με θητεία ΕΠΤΑ χρόνων. Γνώριζε τη χαοτική κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα. Στηριζόμενος στις ικανότητές του από τη διπλωματική εμπειρία που είχε τόσο στη Ρωσία ως Υπουργός των Στρατιωτικών, όσο με τις πολύτιμες γνωριμίες των προσωπικοτήτων της Ευρώπης αλλά και την αγάπη προς την πατρίδα του την Ελλάδα έκανε αποδεκτή την πρόταση. Ο Καποδίστριας,καταγόμενος από την Κέρκυρα, ήταν ένας ευπατρίδης της πολιτικής στην Ευρώπη. Προκαλούσε την εκτίμηση και τον θαυμασμό ακόμα και των αντιπάλων του Καγκελάριου της Αυστρίας Μέττερνιχ. Ήταν άνθρωπος βαθιά θρησκευόμενος της Χριστιανικής Ορθοδοξίας
Μέσα σε ένα πανδαιμόνιο χαράς οι Έλληνες υποδέχτηκαν στις 6 Ιανουαρίου 1828 τον Ιωάννη Καποδίστρια, ως Κυβερνήτη της Ελλάδος στο Ναύπλιο την πρωτεύουσα τότε της Ελλάδος. Ήταν γι αυτούς ο σωτήρας άγγελος ύστερα από τις περιπέτειες του πολέμου και των καταστροφών που πέρασαν . Ο Καποδίστριας παρέμενε πιστός στις ελληνικές ορθόδοξες αρχές τις οποίες πίστευε ότι πρέπει να παραμείνουν και οι έλληνες. Διάβαζε την Αγία Γραφή και είχε πάντα μαζί του την εικόνα της Παναγίας της Πλατυτέρας(Κέρκυρας). Πίστευε ότι τα Ελληνόπουλα έπρεπε να γαλουχηθούν με την ορθόδοξη πίστη και τη συνέχεια του Ελληνισμού. 1
Το ανορθωτικό έργο του Κυβερνήτη ήταν ιδιαίτερα δύσκολο. Είχε να αντιμετωπίσει ένα λαό που έβγαινε ματωμένος και φτωχός από τα χρόνια της σκλαβιάς. Πολλά είναι τα μέτρα που έλαβε α) Για τη διοίκηση της χώρας απέβλεπαν στην συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια του και το σχηματισμό ισχυρής κυβέρνησης στηριζόμενος στην επταετή θητεία του που του όρισαν. Στις 18 Ιανουαρίου 1828 ψήφισε τη διάλυση της Βουλής και την ίδρυση του Πανελλήνιου, ενός γνωμοδοτικού συμβουλίου αποτελούμενο από 27 μέλη. Δηλαδή Κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον ίδιο και με τρεις Υπουργούς(Οικονομίας, εσωτερικών και πολέμου. β) Για την ανόρθωση της οικονομίας θεώρησε απαραίτητη την ίδρυση της «Εθνικής χρηματιστικής Τράπεζας και έκοψε νέο νόμισμα ,το ΦΟΙΝΙΚΑ. Κατηγορήθηκε από την αντιπολίτευση, διότι δεν προχώρησε στη διανομή των μεγάλων εκτάσεων γης. Θεώρησε ότι οι συνθήκες ακόμη δεν ήταν ακόμη κατάλληλες.(μεγάλο μέρος αυτών είχαν δεσμευθεί από τις ξένες Δυνάμεις για το δάνειο που έλαβαν) γ) Φρόντισε ιδιαίτερα για την εκπαίδευση ιδρύοντας διάφορα σχολεία γιατί πίστευε ότι μόνο έτσι θα δημιουργηθούν κατάλληλες προϋποθέσεις για το νέο κράτος: ίδρυσε Ορφανοτροφείο, Τρία αλληλοδιδακτικά(χειροτεχνίας) Πρότυπο για τους προχωρημένους, Γεωργική σχολή ,Εκκλησιαστική Σχολή και πολλά άλλα. δ) Για την οργάνωση της Δικαιοσύνης ίδρυσε Ειρηνοδικεία, Πρωτοδικεία, Εφετεία, και στη συνέχεια το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και με τη δημοσίευση του πρώτου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ολοκλήρωσε το έργο της Δικαιοσύνης. ε) Ο τομέας της άμυνα της χώρας ήταν ιδιαίτερα σημαντικός γιατί ακόμα ο πόλεμος με του Τούρκους συνεχίζονταν . Τελευταία μάχη έγινε το στην Πέτρα της Βοιωτίας 12-13 Σεπτεμβρίου 1829 με τον Δημήτριο Υψηλάντη να τερματίσει τον πόλεμο . Τότε ιδρύθηκε ο Λόχος των Ευελπίδων που αργότερα ως ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ θα δώσει άξιους ηγήτορες του στρατού στους πολέμους που θα ακολουθούσαν, στ). Στο θέμα της εξωτερικής πολιτικής με τα διαβήματα προς τους πρεσβευτές της Ευρώπης που συσκεπτονται στον Πόρο και τις κυβερνήσεις τους επιδίωκε την να επιτύχει την διεύρυνση των συνόρων και την εξασφάλιση της Ανεξαρτησίας της Ελλάδος. Με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου στις 26 Σεπτεμβρίου 1831 ιδρύεται ανεξάρτητο Ελληνικό κράτος με συνοριακή γραμμή τους κόλπους ΒΟΛΟΥ-ΑΡΤΑΣ. 2
Το όραμα του Καποδίστρια να επιτύχει την οργάνωση του κράτους δεν ολοκληρώθηκε. Η οργάνωση του κράτους ήταν δύσκολη αποστολή. Πολλά ήταν τα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει με ένα λαό δυστυχισμένο και σε άθλια κατάσταση. Είχε να αντιμετωπίσει τις μεγάλες απαιτήσεις των προκρίτων που είχαν συνηθίσει να απολαμβάνουν προνόμια τα οποία τώρα παραμερίζονταν. Οι νοικοκυραίοι(εφοπλιστές) που διέθεσαν τα πλοία τους και τις περιουσίες τους περίμεναν ικανοποίηση, Η δυσαρέσκεια πολλών οπλαρχηγών αλλά και το φιλελεύθερο δημοκρατικό κλίμα που καλλιεργήθηκε στους Έλληνες δημιούργησαν ένα δυσάρεστο κλίμα που οδήγησε τον Κυβερνήτη στην δολοφονία του στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 στο Ναύπλιο την ώρα που πήγαινε στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Ήταν η μεγαλύτερη ευκαιρία για τον ελληνικό λαό να επιτύχει γρήγορα την πρόοδο και την συμπόρευση με την Ευρώπη.
Βιβλιογραφία.
1.Κωνσταντίνος Κωνσταντάρας. «Ιωάννη
Καποδίστριας»σελ.51,Εκδόσεις ΉΛΕΚΤΡΟΝ.2. Ιστορία Νεότερη και σύγχρονη(1789-1909) ΟΕΔΒ.Έκδ.Ζ’2002
