Δεν έχει περάσει ένα μήνας από την ώρα που η ξαφνική
κακοκαιρία που έπληξε την χώρα μας – Μήδεια το όνομα της – βύθισε τα Βόρεια
προάστια της Αττικής και όχι μόνο για μέρες στο σκοτάδι.
Αιτία του μπαλκ άουτ η επικίνδυνη παράληψη του «γείτονα», που αφού φύτευσε και πότισε, άφησε στο έλεος του Θεού κλαδιά και δέντρα.
Το πρόβλημα καθόλου μικρό αν σκεφτεί κανείς ότι κινδυνεύσαν
άνθρωποι τον οποίων η υγεία και η ζωή ήταν εξαρτημένη από μηχανήματα. Μέσα σε
όλα αυτά και ένα μπαλάκι ευθύνης να κάνει βόλτα από Περιφέρεια σε ΔΕΔΔΗΕ και τούμπλαλιν,
αναζητώντας τον αρμόδιο και τον αναρμόδιο που θα έπρεπε να είχε ενεργήσει ώστε
να μην αγγίξουν τα κλαδιά στα σύρματα ηλεκτροδότησης.
Σήμερα. Βέροια 24 Μαρτίου 2021. Η Μήδεια έφυγε, ο ήλιος βγήκε,
ελαφρύ αεράκι φυσούσε, οι συνθήκες ήταν ιδανικές για πλυντήριο. Τα έπλυνα. Τα
άπλωσα. Με το μανταλάκι στο στόμα, στο μπαλκόνι μου, δεν πίστευα αυτό που
έβλεπα. Δύο φορτηγάκια, το ένα με ανυψωτικό κάλαθο και τρεις άνθρωποι ντυμένοι
στα Ευρωπαϊκά φωσφόριζέ κλάδευαν το
δέντρο του γείτονα. Χωρίς χιονιά, χωρίς μπλακ άουτ, μια ανοιξιάτικη ημέρα. Μια
καθημερινή λίγο πριν τον μπακαλιάρο.
Ομολογώ ότι μου φάνηκε πολυτέλεια. Δεν το είχα ξαναδεί να συμβαίνει προληπτικά,
παρά μόνο μετά το κακό. Εγώ. Εσείς μπορεί και να το έχετε ξαναδεί. Παράτησα τα
μανταλάκια, πήρα την φωτογραφική στο χέρι και τόλμησα να κινηθώ προς του
γείτονα για μάθω και να σας πω.
Ντύθηκα, κατέβηκα, έφτασα. Το όχημα δεν ήταν εκεί, ο γείτονας δεν είχε αντιληφθεί την παρουσία τους, εγώ ήμουν έτοιμος να πάρω χάπια γιατί κανείς δεν με πίστευε και το μόνο που μαρτυρούσε ότι τα παραπάνω είχαν συμβεί ήταν τα κουρεμένα κλαδιά του δέντρου.
Σώπασα και αφουγκράστηκα. Άκουσα πριόνι, ακολούθησα τον ήχο
και τους βρήκα. Ήταν Χρήστος και οι δύο Βασίληδες, ντυμένοι πάντα στα φωσφόριζέ
και με ένα χαμόγελο με ενθάρρυναν να
πλησιάσω και να μάθω τι ακριβώς έκαναν.
Μου εξήγησαν ότι δουλεύουν με εντολή του ΔΕΔΔΗΕ. Κάθε πρωί
έχοντας τον χάρτη της πόλης και την καλωδίωσή της στο χέρι ξεκινούν και
ελέγχουν κάθε δέντρο του οποίου τα κλαδιά πλησιάζουν ή μπορεί να πλησιάσουν τα
σύρματα ηλεκτροδότησης. Ο κάδος ανεβαίνει ψηλά και ο Χρήστος μέσα σε αυτόν με
το πριόνι του κόβει κλαδιά και δέντρα που «γειτνιάζουν με εναέρια δίκτυα
Διανομής ηλεκτρικής ενέργειας». Αμέσως μετά και σε κάθε περίπτωση την ίδια
ημέρα, θα πρέπει να τα περισυλλέξουν φορτώνοντας τα στο φορτηγάκι που ακολουθεί
και να τα απομακρύνουν από το σημείο.
Τόσο απλά, σχεδόν αθόρυβα, είναι οι τρεις άνθρωποι που
κάνουν μια πολύ σημαντική δουλειά προκειμένου να μην υπάρξει το πρόβλημα στην
κακοκαιρία, στον χιονιά, στον άνεμο, κατά την ανθοφορία του δέντρου. Αυτό που
μου έκανε εντύπωση και οφείλω να το μαρτυρήσω, είναι ότι αφού έκοψαν και
απομάκρυναν, με μία μεγάλη σκληρή σκούπα, φρόντισαν να αφήσουν τον δρόμο
πεντακάθαρο. Το καλό οφείλουμε να το λέμε και να ενθαρρύνουμε κάθε τέτοια πράξη
που απομακρύνει τον κίνδυνο από τα σπίτια μας.
