Μία αξιόλογη και επιμελημένη δουλειά της Σταυρούλας Εμμανουήλ, που αποτέλεσε και την διπλωματική της εργασία στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις του περιοδικού Ενδοχώρα, με θέμα την Εβραϊκή κοινότητα της Βέροιας, ιστορία –τέχνη- προσωπογραφία. Η Σταυρούλα Εμμανουήλ γεννήθηκε στη Βέροια. Είναι τελειόφοιτος της σχολής καλών τεχνών, πτυχιούχος ανθρωπιστικών σπουδών με ειδίκευση στην ιστορία, μεταπτυχιακό στη συμβουλευτική ψυχολογία και master στο University of Johannesburg, κάτοχος μεταπτυχιακού στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας, με θέμα την εβραϊκή κοινότητα της Βέροιας και υποψήφια διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο Κύπρου στο Τμήμα θεολογίας. Έχει γράψει κριτικές, δοκίμια και παιδικά διηγήματα, πολλά από αυτά με ψευδώνυμο.
Το θέμα ήταν μια πρόκληση για την συγγραφέα καθώς η Βέροια ανήκει στις πόλεις όπου η εβραϊκή συνοικία της Μπαρμπούτας και η Συναγωγή της, εξακολουθεί να είναι ισχυρό τοπόσημο και να κρατάει ζωντανή την ιστορία των Εβραίων της πόλης. Για την ίδια, η μελέτη αυτή ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα και μία εργασία που ένα σημαντικό μέρος της αποτέλεσαν τα αρχεία με το πλούσιο ιστορικό παρελθόν της Βέροιας, ως πρόκληση και πρόσκληση για να εμβαθύνει σε διάφορες πτυχές αυτής της ιστορίας. Παράλληλα υπάρχει και το αυξημένο δημόσιο ενδιαφέρον για τις συλλογικές και ιστορικές μνήμες και την τάση αναμόχλευσης του τραυματικού παρελθόντος που την κατεύθυναν στην μελέτη του συγκεκριμένου θέματος.
Η Σταυρούλα Εμμανουήλ, στο βιβλίο της παρουσιάζει πρώτα εκτενώς μέσα από τη διαθέσιμη βιβλιογραφία την ιστορική διαδρομή από την ίδρυση ως τον αφανισμό της εβραϊκής κοινότητας, κατόπιν παρουσιάζει τα υλικά της κατάλοιπα όπως η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της και η τέχνη που σώζεται σήμερα και τέλος τα πρόσωπα που απάρτιζαν την κοινότητα αυτή της Βέροιας, από αρχειακό υλικό, τον Τύπο της εποχής αλλά και τους διάφορους επαγγελματικούς καταλόγους. Στον επίλογο αναφέρονται τα συμπεράσματα ενώ στα παραρτήματα παρουσιάζονται, βιβλιογραφία, φωτογραφίες και ντοκουμέντα. Όπως επισημαίνει, το ολοκαύτωμα ήταν η βασική αιτία για τον αφανισμό και την ολοκλήρωση της διαδρομής πολλών ελληνικών και ευρωπαϊκών εβραϊκών κοινοτήτων, με αποτέλεσμα τη δραματική συρρίκνωση του παγκόσμιου εβραϊκού πληθυσμού. Η Βέροια, σημειώνει η συγγραφέας, ως ένας αυτοαναφορικός τόπος μνήμης, θα μπορούσε να διατηρήσει, να διαιωνίσει τη συλλογική ταυτότητα πληρέστερα, εάν υπήρχε μία αυτομάτως επανασυσταθείσα εβραϊκή κοινότητα.
Όπως αναφέρει στο εξώφυλλο, «η παρουσία η διαδρομή και ο αφανισμός της κοινότητας αυτής, είναι μία πτυχή του ιστορικού παρελθόντος της πόλης που δεν έχει ερευνηθεί και μελετηθεί σε βάθος αλλά αποσπασματικά, προβάλλοντας κάθε φορά μόνο μία πλευρά της ιστορικής πορείας της» την οποία η ίδια φιλοδοξεί να παρουσιάσει στις τρεις επιμέρους ενότητες της μεταπτυχιακής της εργασίας.
