Είναι κάτι γραφεία,
κάτι δικαστήρια, κάτι ομπρέλες
σχεδόν είκοσι έξι στοίβες ψέματα,
και μια γυναίκα που έκλαιγε
για τους πολέμους.
Όλα αυτά,
είναι μικρότερα της θάλασσας όμως.
Τα βλέπουν οι χωρικοί
στα φτωχόσπιτα,
και ηλικιωμένοι ιερείς
που ψέλνουν για την θεραπεία
της πολυλογίας.
Κύριε ελέησον!!!
Σχεδόν είναι δέκα οχτώ μήνες
από τότε που ξέχασα
τις εκστρατείες μου στο ΑΓΝΩΣΤΟ.
Δεν θυμόμουν τίποτε!
Μονάχα τον Μαγκρίτ
που σκανδάλιζε την φιλολογία της
ωγραφικής.
Πόσος καιρός από τότε,
που ο Δεκέμβρης ήταν μικρός
και ζήταγε ζαχαρωτά απ` τις
κακοκαιρίες!
Ψάχνω γι` αυτό μια πεταλούδα, ή,
ένα υποβρύχιο
to yellow submarine των Beatles
για την ταραγμένη θάλασσα
των ημερών μας…
Γιάννης Ναζλίδης
