Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα, Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας μέρα,
όταν τα έτη φεύγουν και μάλιστα γρήγορα, όλοι κάνουμε την αυτοκριτική μας και αρκετοί από εμάς κοιτάμε στον μαγικό καθρέφτη και αναρωτιόμαστε, τι έφταιξε.
Γιατί, Θεούλη μου δεν κατάφερα να γίνω ένας επιτυχημένος, να γίνω κάποιος και κατέληξα ένα χοντρό και αποκρουστικό ανθρωπάκι.
Αυτή την απορία, καιρό τώρα, είχα και εγώ.
Και ω του θαύματος, να είναι καλά και τον ευχαριστώ, εμφανίστηκε ο υπεύθυνος της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, και μου λυθήκανε όλες οι απορίες.
Θυμήθηκα, τον παππού μου, που με προσκαλούσε να πιούμε ρακί, τη γιαγιά που με κυνηγούσε να φάω όλο το φαγάκι, τον προπάππου μου που ήταν ταβερνιάρης, τον προπάππου του παππού μου που έβοσκε γελάδια, το τρισέγγονο του παππού μου που ήταν χασάπης, την άλλη μου γιαγιά που ήταν ειδική στο σάμαλι και στο σουτζούκ λουκούμ, τον, την, …
Με τέτοιο γενεαλογικό δένδρο τι άλλο θα μπορούσα να γίνω!
Τι σε πείραζε, ρε πατέρα να κάνεις παρέα με τη Μόνικα, για να γίνω ο αρσενικός Μπελούτσι, τι σε ενοχλούσε ρε παππού και προπάππου και προγιαγιά και … να είστε κολλητοί με τον Νικηταρά, τον Παπαφλέσσα, τον Θεοδωράκη Κολοκοτρώνη, την Μπουμπουλίνα!
Τώρα και εγώ και η καρντασίνα μου θα “είχαμε” τρανό, σαξές στόρυ.
Προιστάμενοι και βάλε. Ίσως και γενικός γραμματέας σε κάποιο υπουργείο.
Τουλάχιστον διοικητής σε κυνοκομείο για κοπρόσκυλα και όχι κομματόσκυλα!
Βαριές κουβεντούλες, θα πείτε, χοντρούλη.
Πολύ ελαφριές θα σας ανταπαντήσω, προκειμένου να εκφράσω την οργή και τη θλίψη που νιώθω.
Τη στιγμή που η ιατρική σε συνεργασία με τη ρομποτική κάνουν θαύματα, τη στιγμή που οι ερευνητές, προσπαθούν να προγραμματίσουν το DNA, τη στιγμή που η πατρίδα ερημώνει από τους νέους - παιδιά μας, κάποιοι μας λένε κατάφατσα, ότι το κράτος τους ανήκει, επειδή το σόι τους ήταν του κόμματος.
Να θυμηθούμε τον απίστευτο και εξαιρετικά επίκαιρο διάλογο, μεταξύ υπουργού Μαυρογιαλούρου και μέλους κόμματος Γκρούεζα:
“με αδικείτε κύριε υπουργέ, με αδικείτε. Εγώ σκοτώνομαι για το κόμμα και σεις να με βγάλετε και καταχραστή, …
“δε μου λες ρε Γκρούεζα εσύ είσαι του κόμματος”
“και με ρωτάτε σεις κύριε υπουργέ”
“άσε τις κουβέντες, ρωτάω, Είσαι στο κόμμα ναι ή όχι;”
“φυσικά είμαι”,
“πόσα χρόνια είσαι στο κόμμα”,
“είμαι από είκοσι χρονών παιδάκι από τόσο”
“και τι δουλειά κάνεις ρε Γκρούεζα” ,
“εξωκομματικώς λέω πως τα βολεύεις, πως έχτισες το σπίτι που έχτισες , πως έκανες τα λεφτά που έκανες, δεν είναι έτσι”,
“ποιο; … έλα Παναγία μου ρωτάει, .., μα είμαι του κόμματος κύριε υπουργέ. Εμ βέβαια σκοτώνομαι για το κόμμα, …”
Αυτό που ενόχλησε φίλοι μου, και που δείχνει και τη νοοτροπία της “νέας” κυβέρνησης, δεν είναι τόσο η τοποθέτηση, αλλά η παρουσίαση του “βιογραφικού” του γραμματέα της νεολαίας.
Η λογική της ιδιοκτησίας, του καπαρώματος.
Τι μας είπανε με λίγα λόγια.
Επειδή οι πρόγονοί τους ήταν στην αριστερά και αφού οι γονείς τους έχουν δώσει κομματικούς αγώνες, τώρα που ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, έχουν το δικαίωμα να διορίζουν τους συγγενείς τους σε κυβερνητικές θέσεις. Δικαιούνται μισθό, δηλαδή.
Και βέβαια, η επικοινωνιακή δικαιολογία άμεση από τα παπαγαλάκια.
Δεν πρόκειται για διορισμό, αλλά για μετακλητές θέσεις.
Και δε μου λέτε ορέ πατριώτες, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ μείνει για τέσσερα χρόνια στην κυβέρνηση, οι συγκεκριμένοι δεν θα πληρώνονται;
Θα παρέχουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους στο κόμμα - κυβέρνηση;
Και επειδή και οι προηγούμενοι κάνανε τα ίδια, αυτό σας απαλλάσσει;
Να τονιστεί βέβαια, ότι οι άλλοι ήταν σαράντα χρόνια στην εξουσία. Ήταν καθεστώς. Εσείς ούτε χρόνο δεν συμπληρώσατε.
Και κάτι άλλο. Οι συγκεκριμένες θέσεις απαιτούν πλήρη βιογραφικά, γιατί είναι θέσεις που πρέπει να παράγουν πολιτική.
Οι συνεργάτες των βουλευτών δεν είναι για να τραγουδούν ούτε για να χορεύουν πεντοζάλη!
Για αυτό άλλωστε και οι Γερμανοί που δεν είναι φίλοι μας, δίδουν υποτροφίες σε διάφορες χώρες και “βρίσκουν” νέους επιστήμονες για να στελεχώσουν τα γραφεία των βουλευτών τους.
Πρέπει να είναι έμπιστα άτομα, ισχυρίζονται τα διάφορα κουτιά της βλακείας.
Φίλοι, αφήστε το συγκεκριμένο “επιχείρημα”, διότι παραπέμπει σε άλλου είδους συνεργασία!
Και ολοκληρώνοντας, από πού αντλεί το δικαίωμα, το κάθε τέκνο του κομματικού σωλήνα, να “ισοπεδώνει” τους αγώνες των προγόνων μας και την ιστορία μας.
Φανταστείτε τον Κολοκοτρώνη να λέει στον Καραισκάκη.
Πρέπει ορέ Γιώργη να φυλαχθούμε και να νικήσουμε και να αποκτήσουμε εγγόνια και δισέγγονα για να εργαστούν στο δημόσιο!
ΥΓ. Οι αρχηγοί, πολιτικοί, κρίνονται από τις επιλογές των συνεργατών τους. Ακούς Κυριάκο!!!
