Το δυστύχημα στη Βιολάντα άφησε πίσω του βαθύ πόνο και ένα μεγάλο «γιατί» που ακόμη ζητά απάντηση. Πέντε εργαζόμενες γυναίκες χάθηκαν μέσα στο χώρο εργασίας τους, και η απώλεια αυτή συγκλόνισε όχι μόνο τις οικογένειές τους, αλλά και όλους εμάς και όσους καθημερινά παλεύουν για το μεροκάματο.
Αυτή η τραγωδία δεν μπορεί να θεωρηθεί απλώς ένα ατυχές γεγονός. Ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο σημαντική είναι η ασφάλεια στην εργασία και πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί όταν δεν υπάρχει συνεχής φροντίδα και έλεγχος. Οι εργαζόμενοι μίλησαν με αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα, ζητώντας να μάθουν τι πραγματικά συνέβη και να διασφαλιστεί ότι κάτι τέτοιο δεν θα επαναληφθεί.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να φοβάται αν θα επιστρέψει σπίτι του μετά τη βάρδια. Οι εργαζόμενοι δεν ζητούμε κάτι υπερβολικό· ζητούμε το αυτονόητο. Να δουλεύουμε με ασφάλεια, σεβασμό και με την εγγύηση ότι η ζωή μας δεν θα μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Ζητούμε να προστατευτεί η ανθρώπινη ζωή στους χώρους εργασίας:
• Συστηματικούς
και ουσιαστικούς ελέγχους ασφαλείας, όχι τυπικές διαδικασίες που γίνονται «για
το αρχείο».
• Εκσυγχρονισμό
του εξοπλισμού και των εγκαταστάσεων, ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι και να
προλαμβάνονται ατυχήματα.
• Εκπαίδευση
όλων των εργαζομένων σε θέματα πυρασφάλειας, πρώτων βοηθειών και αντιμετώπισης
κινδύνων.
• Ενίσχυση των
μέτρων προστασίας σε βάρδιες υψηλής επικινδυνότητας, όπως η νυχτερινή.
• Διαφάνεια και
λογοδοσία για τα αίτια του δυστυχήματος και για όποια ευθύνη προκύψει. Λέμε όχι
στην συγκάληψη.
• την ενίσχυση
και ουσιαστική λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών
·
Συμμετοχή
των εργαζομένων στις επιτροπές υγιεινής και ασφάλειας, ώστε η φωνή μας να
ακούγεται θεσμικά.
Η μνήμη των πέντε γυναικών γίνεται ξανά σημείο αναφοράς για μια πιο ώριμη και σταθερή διεκδίκηση. Όχι με κραυγές, αλλά με σταθερή φωνή. Όχι με οργή, αλλά με αποφασιστικότητα. Για να υπάρξουν αλλαγές που θα προστατεύουν όλους τους εργαζόμενους και θα αποτρέψουν παρόμοιες τραγωδίες στο μέλλον.
Γιατί η ασφάλεια δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα. Και τα δικαιώματα χρειάζονται φροντίδα, έλεγχο και συνεχή διεκδίκηση.
Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας
συλλυπητήρια στους οικείους των 5 εργαζομένων γυναικών και καλή ανάρρωση στους
τραυματισμένους συναδέλφους.
ΤΟ ΔΣ
