Του ιερέως
Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Η Ανάσταση του Χριστού, φίλοι αναγνώστες, αποτελεί γεγονός μοναδικό στην ιστορία όλων των αιώνων και θεμελιωδέστερη αλήθεια της χριστιανικής πίστεως. Αποτελεί το επιστέγασμα του απολυτρωτικού Του έργου και είναι το πιο υπέροχο θαύμα απ’ όλα τα θαύματα του Κυρίου. Είναι η νίκη ενάντια στο θάνατο και στις δυνάμεις του σκότους.
Ο κυρίαρχος της ζωής και του θανάτου, «διέρρηξε τας πύλας του Άδου», «συνέτριψε μοχλούς αιωνίους» και λύτρωσε το ανθρώπινο γένος από το βάρος του θανάτου, οδηγώντας το στη χαρμόσυνη βεβαιότητα της αθανασίας.
Από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού ανέτειλε η σωτηρία και η αιώνια χαρά. Ανέστη εκ του θανάτου ο Κύριος και «αύθις εκ του τάφου ωραίος δικαιοσύνης ημίν έλαμψεν ήλιος».
Ανέστη ο Κύριος και «εκ θανάτου προς ζωήν και εκ γης προς ουρανόν ημάς διεβίβασεν». Η ζωή μας απέκτησε διαφορετικό νόημα. Άνοιξες ο δρόμος για την αθανασία και την πνευματική ελευθερία και ενισχύθηκε η ελπίδα μας να φτάσουμε στο Θεό. Η υπέρτατη θυσία του Χριστού μας οδήγησε στην Αλήθεια.
Η Ανάσταση του Κυρίου είναι συνανάσταση του ανθρώπου, θρίαμβος του καλού, ανακαινισμός και αφθαρτοποίηση. Είναι και μήνυμα υπέρβασης, χαράς και συλλογικότητας, που απευθύνεται σε όλους. Είναι θαυμαστή ενέργεια που δίνει ελπίδα, όνειρο και όραμα μαζί στον άνθρωπο.
Αυτή την ημέρα καλούμαστε όλοι να νεκρώσουμε τον παλαιό μας εαυτό «συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις».
Να δείξουμε πνεύμα Χριστού, αγάπη σε όλους, συγχωρητικότητα, συγκατάβαση και φιλαλληλία, αλλά και αγωνιστικότητα και αυτοθυσία.
Να ακολουθήσουμε το δρόμο που μας υπέδειξε Εκείνος, και να ξεκινήσουμε μια νέα ζωή, απαλλαγμένη από τις ασθένειες της ψυχής, που μας κυριεύουν…
Μια νέα ζωή, όπου θα βασιλεύει η ελπίδα. Ας λαμπρύνουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας, για να γίνουμε κοινωνοί αυτής της νέας ζωής.
Έχουμε, όμως, κι άλλο ένα χρέος ιερό: Να αγωνιστούμε για την ανάσταση της πατρίδας μας, που διέρχεται μια από τις σοβαρότερες, ίσως, κρίσεις της ιστορίας της.
Στα χρόνια της σκλαβιάς, η Ανάσταση του Χριστού ενίσχυε και δυνάμωνε την ελπίδα για την Ανάσταση του Γένους.
Και στην πολύπαθη χώρα μας, επικρατούν συνθήκες καταπιεστικές και ο λαός βιώνει τον πόνο από το τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο και την απώλεια της εθνικής του κυριαρχίας. Ζει σε συνθήκες εξαθλίωσης και οδηγείται σταδιακά στη μελαγχολία και την παραίτηση. Η τελευταία, όμως, μειώνει την αγωνιστικότητα και την ελπίδα για νίκη και έξοδο από τα αδιέξοδα.
Κι εδώ ο Χριστός μας υποδεικνύει τον δρόμο, το δρόμο του αγώνα και της θυσίας, που κάνει τα αδύνατα δυνατά, το μοναδικό ου οδηγεί «εκ θανάτου προς ζωήν», στη λύτρωση και τη σωτηρία μας.
Έτσι, και η Ανάσταση της πατρίδας μας θα γίνει κατορθωτή. Εύχομαι, φίλοι αναγνώστες, την ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ, να την γιορτάσουμε του χρόνου στους ναούς μας.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
«ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΓΟΝΙΚΗ ΓΗ ΤΟΥ ΑΤΑΠΑΖΑΡ» Μέρος 9ο
Γράφει ο Γιώργος ΚοτζαερίδηςΚΟΥΡΟΥΝΤΕΡΕΗ Κουρούντερε...
