Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα και Χριστός Ανέστη,
πριν κανά δύο ημέρες κουδούνισε το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη του ακουστικού «βρισκόταν» ο Τζέισον, ο αγαπητός πατέρας.
Όταν πριν από πολλά χρόνια, είχαμε εισέλθει στην Ευρωπαική Ένωση και κολυμπούσαμε σε πελάγη ευτυχίας, είχα ανακοινώσει στον μπαμπάκα: «έφθασε ο καιρός, να σταματήσεις να είσαι μπουρτζόβλαχος από την Καρδίτσα, θα σε κάνω ευρωπαίο. Από τώρα και στο εξής θα σε αποκαλώ Τζέισον και όχι Ιάσονα!».
Με πήρε που λέτε τηλέφωνο και τον άκουσα να ουρλιάζει, ούτε όταν γεννήθηκα, δεν φώναξε έτσι!
Σε παρακαλώ αγόρι μου, σώσε με, με κυνηγάει ο «σφάχτης της πατρίδας».
Μετά το πρώτο σοκ, επανήλθα, είναι και τα χρόνια αρκετά, ρε πατέρα του είπα.
Δεν είναι ο σφάχτης της πατρίδας, είναι της καρύδας και σου έχω πει να μην βλέπεις σαρβάιβορ και Σπαλιάρα.
Δεν κατάλαβα δηλαδή, σου είπε η κυρά Φωφώ ότι μοιάζεις με μοντέλο και έγινες οπαδός του Σφαλιάρα!
Ή μήπως ρε πατέρα, τον παρακολουθείς, διότι στο παρελθόν τον έχεις συναγωνιστεί σε γυναίκες και μοντέλα. Πες μου να χαρώ.
Ε τότε ρε Τζέισον εάν είναι έτσι και ήταν χιλιάδες τα αμόρε σου, τότε θα έχω και χιλιάδες αδελφάκια, πρέπει να τα βρω, να με ψηφίσουν.
Θυμάστε που σας πληκτρολόγησα, στο προηγούμενο αρθράκι ότι θα γίνω πρωθυπουργός;
Να και οι ψήφοι.
Μπαμπάκα του είπα, με κάνεις ευτυχισμένο. Επιτέλους θα κυβερνήσω!
Τι λες αγόρι μου, πας καλά; Σύνελθε.
Έφυγες μακριά μας και χάζεψες! Δεν είχες που δεν είχες, το απώλεσες εντελώς!
Τι πρωθυπουργός, τι Σπαλιάρας, τι καρύδες μου λες!
Εγώ γνώριζα ότι σου άρεσε το σάμαλι, άλλαξες και γούστα εκεί που πήγες.
Η συζήτηση όπως καταλαβαίνετε άρχισε να ξεφεύγει και εκείνη τη στιγμή μπλεχθήκανε και οι γραμμές και τα καλώδια και άρχισε να ακούγεται και ο κυρ Αλέκος ο φραπεδιάρης (από Φ αρχίζει και αυτός!), που συζητούσε στη γραμμή παραπόνων! Ακούστηκε να λέει.
Έλα και όπως σου είπα, θα τον εξοντώσουμε τον χοντρό στη Βέροια και δεν θα πάρει κανείς χαμπάρι.
Έχω δώσει εντολή να εξαφανιστούν όλα τα σιροπιαστά, όχι μόνο τα σάμαλι!
Ο Τζέισον ακούγοντας από την άλλη άκρη, σοκαρίστηκε. Είδες που στα έλεγα.
Νάτος ο σφάχτης της πατρίδας, σε κυνηγάνε και σένα!
Ρε φάδερ του είπα, ηρέμησε και φώναξε την κυρά Φωφώ, μπας και βγάλουμε άκρη, τι συμβαίνει.
Ρε μάνα, τι γίνεται θα μου πεις.
Αγόρι μου, βλέπαμε ειδήσεις και ξαφνικά εμφανίστηκε ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και είπε για τα μέτρα ότι: «θα ψηφίσω και με τα δύο μου χέρια, διότι νιώθω ότι σώζω τη χώρα μου»,
και συνέχισε «αυτή η συμφωνία έχει δύο τομές που ζητούσε το ΔΝΤ, στις οποίες λόγω των αντίμετρων συμβιβαστήκαμε. Μία τομή είναι στους συνταξιούχους, μειώνεται η συνταξιοδοτική δαπάνη, η άλλη τομή είναι στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης».
Υποστήριξε μάλιστα ότι «αυτές τις 2 μεταρρυθμίσεις μόνο ο Τσίπρας θα μπορούσε να τις κάνει, τέλος!»
Από τότε τον έχει πιάσει παραλήρημα με τη σύνταξη. Αυτόν ονομάζει σφάχτη της πατρίδας.
Αλλά δεν έχει και άδικο. Και εγώ πίστευα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τα μυαλά, αλλά σε πληροφορώ τα έχει οκτακόσια. Χθες μας ήλθε και μία επιστολή από το αρμόδιο υπουργείο.
Και άλλη της είπα. Πριν από λίγο καιρό δεν είχατε λάβει την επιστολή Κατρούγκαλου.
Ναι, αλλά τώρα κατέφθασε ακόμη μία.
Και τι λέει αυτή ρε μάνα!
Λέει πως για να μην σφαχθεί η σύνταξη του πατέρα σου, θα πρέπει να πάει στον Άγιο Δομίνικο, χωρίς εμένα (αυτό να ήταν το πρόβλημα!) και θα πρέπει να μάθει να χορεύει ραπ και να τραγουδά: «είμαι εδώ και είμαι για σένα, ω πατρίδα μου γλυκιά. Είμαι ο σφάχτης της σύνταξης, δεν την παίρνω, δεν τη θέλω, την διαμελίζω, την ξεσκίζω. Χαμογέλα μου, Αλέξη μου και στη χαρίζω! Σύνταξή μου πρέπει να σφαχθείς, είναι η μόνη επιλογή!»
Για αυτό αγόρι μου σε πήρε τηλέφωνο.
Να κανονίσετε πότε θα έλθετε Καρδίτσα για να του δείξουν τα εγγόνια μερικές φιγούρες σε χιπ χοπ. Το μπρέικ ντάνς φοβάται ότι θα τον δυσκολέψει κάπως»!
Ρε μάνα τι λες. Καταλαβαίνεις, δεν ακούς κιόλας!
Απτόητη η μανούλα. Πάντως πιστεύει ότι το θέμα του τραγουδιού και του χορού με κάποιο τρόπο θα το ξεπεράσει. Αυτό που τον ανησυχεί είναι άλλο.
Κι άλλο έχει ρε μάδερ. Ποιο είναι το άλλο το δυσκολότερο.
Πρέπει το φαγητό που θα κερδίσει ως έπαθλο, να το βάλει αλάτι με χορευτικό, όπως κάνει εκείνος ο Τούρκος σεφ.
Θα πρέπει το αλάτι να κυλιστεί στον αγκώνα να μπερδευτεί με τις τρίχες και ότι περισσέψει να πέσει στο φαγητό και να το κάνει τριχωτό!
Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι για τον πατέρα σου.
Τόσα χρόνια πρόεδρος στο σύλλογο: «τη μπριτζόλα την ξεσκίζουμε με το χέρι και όχι με τη μάχαιρα!».
Και ξέρεις υπάρχει και κάτι άλλο πιο τρομερό, πιο φοβερό.
Λένε στην επιστολή ότι θα πρέπει και εσύ να χορέψεις τη λίμνη των κύκνων!
Θα τα καταφέρεις αγόρι μου!
Και επειδή φίλοι μου όπως καταλαβαίνετε μπαλέτο δεν πρόκειται να καταφέρω να κάνω πιστεύω πως η μόνη μας επιλογή είναι ο χορός του Ζαλόγγου.
Άλλωστε τι άλλο έχει να περιμένει κανείς από μία χώρα που κυλιέται στο βούρκο, που σέρνεται στα σκατά, και ασχολείται εάν το γκολ του τελικού ήταν οφσάιντ και εάν πριν τη σέντρα υπήρξε πέναλτι που δεν δόθηκε, ναι αλλά πριν ο επιθετικός τράβηξε από το σώβρακο τον αμυντικό, οπότε έπρεπε να δοθεί επιθετικό φάουλ, ο διαιτητής ήθελε να σφυρίξει αλλά εκείνη την ώρα έτρωγε λουκούμι, ο επόπτης είδε το λάθος του και προσπάθησε να στείλει sms στον διαιτητή, αλλά δεν είχε σήμα, ο διαιτητής υποστηρίζει ότι είδε την αγκωνιά αλλά είναι οπαδός του καράτε, οπότε δεν σφυρίζει, η ΑΕΚ φωνάζει ότι τα ανθρωπάκια με τα μαύρα ήταν στημένα (στα τέσσερα, στα τρία δεν κατάλαβα!), ο ΠΑΟΚ τους παροτρύνει να πάρουν ντεπόν για να τους περάσει ο πόνος, ο παρατηρητής δεν βρισκόταν στο παιχνίδι, γιατί νόμιζε ότι ήταν κόκορας αφού παρατηρούσε την ξανθιά της κερκίδας που έτρωγε καλαμπόκι… και θέλω να ουρλιάξω φέρτε μου τη Μόνικααααα!
Υ.Γ. Η σύνταξη της κυρά Φωφώς τη γλυτώνει διότι λόγω του επαγγέλματος με τις κλασσικές σπουδές της, στην αρχαία εποχή, επιβεβαιώθηκε από την υπηρεσία αστυνόμο Σαίνη, ότι τότε δεν υπήρχε καρύδα, αλλά μέλανας ζωμός!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
