Είναι πράγματι μια μεγάλη ευκαιρία αυτή η περίοδος για την ελληνική διπλωματία, αναφορικά με την οριστική και ολοκληρωμένη λύση του Σκοπιανού ζητήματος. Ασφαλώς η ανάγκη του γειτονικού κρατιδίου να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και αργότερα η διάθεση ένταξης στην Ε.Ε. θα πρέπει να είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της χώρας μας. Σε συνδυασμό φυσικά με την υπάρχουσα άμεση σύνδεση της οικονομίας τους με την ελληνική οικονομία, πράγμα που επίσης δεν αξιοποιήσαμε όσο θα έπρεπε.
Οι απαιτήσεις της ελληνικής διπλωματίας οφείλουν να εστιάσουν ανοικτά και επιθετικά στη βελτίωση του Συντάγματος του κρατιδίου, που αιτείται ένταξης σε έναν στρατιωτικό και έναν οικονομικό οργανισμό. Στο έτος 2018 αλυτρωτικές διεκδικήσεις και μεγαλοϊδεατισμοί που δεν στηρίζονται σε ιστορικά στοιχεία είναι αναχρονισμοί και αστοχίες που πρέπει να σβηστούν από το Σύνταγμα των Σκοπίων και γενικά από τον χάρτη της Βαλκανικής. Και αν αυτό επιτευχθεί, χάριν της αμοιβαίας συνύπαρξης, της καλής γειτονίας και της ανάπτυξης, λογικά το αγκάθι της ονομασίας του κρατιδίου θα λυθεί πολύ ευκολότερα, ειδικά με τα σημερινά δεδομένα, με τον μισό πλανήτη δηλαδή να μας έχει τιμωρήσει για τα πολιτικά λάθη, τις αβλεψίες και τις ατολμίες του παρελθόντος.
